Dogum Hikayem


 Dogum maceramı anlatmadan bu konuya nokta koymayacağımı söylemiştim sizlere. 38. haftaya girmemle birlikte her an dogum yapabilirim heyecanını yasamaya başlamıştım.  Normal dogum yapmak  istiyordum ama normal dogum icin gerceklesmesi gereken bir çok koşul vardi. Kendimi şartlandırmadım ama sureci hızlandırmak icin hergun yurudum, 4. aydan beri yaptigim yogama evde devam ettim, pilates topu uzerinde zipladim, merdiven ciktim hatta hurma ye normal dogum icin dediler onu bile yedim. Oysaki rüyamda görmüştüm cok evvel.. Sezaryen oluyordum. Rüyalarımın çoğu şimdiye kadar çıktığı için içimden bir ses boşuna uğraşma sezaryen olacaksın  diyordu.

Dogum hikayelerini okuyan dinleyen birisi olarak endişem; uzun sure sancı çekip sezaryen olmaktı. Evet böyle bir durumla karşılaşmaktansa pasa pasa sezaryene gitmeyi tercih ediyordum. Hem normal dogumdan hem de sezaryenden korkuyordum! Yalan yok cani kıymetlilerdenim.

40. Hafta gelip mevcut sureyi doldurunca doktorum bana otur duşun dedi. Bebegin kilosu 3.2 ile3.7 arasi olabilir dedi.  Bebek kanala inmemişti. Kanala inmis olsaydi en azindan normal dogum icin teşebbüste bulunabilinirdi. Sezaryene kadar vermistim. 11.12.13 tarihinde kuzu kuzu gidecektim ameliyata. Eve geldigimde ertesi gun bebegimle kavuşacağım diye sevineceğime ben kendi halime acimaya ve korkmaya başlamıştım. Agladim... Kotu hissettim sonucta ilk kez ameliyat olacaktım. Epidural sezaryen istiyordum ama cesareti nereden bulurdum onu da bilmiyordum.

Evde uzun sure bitik durumda gezince silkenip kendime gelmem gerektiğini dusundum. Nasil stresimi azaltirdim? Oysaki ergenlik yıllarından beri beni rahatlatan teknikleri biliyordum. Muzik dinlemek! sevdiğim müzikler eşliğinde ayna karşısında dans etmek benim en güzel stres atma yöntemimdir. Yüksek sesle muzigi uzun sure dinleyemebilirdim. Coldplay, U2 beni kendime getirdi. Ustune muffin yaptim hatta oturdum bir guzel henuz doğmamış kızıma aglaya zirlaya mektup yazdim. Yazi yazmakta rahatlatir beni nitekim.

Evet artik daha hazirdim keyfim yerine gelmisti. Ortaokulda gömleğe yazılan ani yazıları, kirik alcisina yazilan yazilar gibi ruju alip gobegime komik karakterler çizmeye basladim. Esim bu gel-gitli ruh elimi eleştirmeden eslik etti bana. Maymun gobek, esim ve ben bir kac ani fotografi cekildik. Koca göbeğin anısına..

Ertesi sabah en duygusal ani evin kapisini cekerken yaşadım. 2 kisi olarak yaşadığımız ev de hic tanımadığımız, yuzunu ilk defa göreceğimiz bir fındıkla gelecektik.... Hayat iste

Hastaneye gittiğimizde, mavi onlugu giydigimde kendimi  iyi hissediyordum. Daha gucluydum ama ameliyat saatine yakin cok heyecanlandim, korktum yine bir suru karmasik duygular icerisinde yoguruldum. 

Ameliyata esim de girecekti bu bana kendimi daha iyi hissettiriyordu. Epidural takilacagi zaman ameliyat ortaminda gerginligim ve tirsakligim hat safhadaydi. 2. denemede epidural takildi ve doktorum geldi. Masaya yatmamla birlikte ilk 10 dk icerisinde findik dunyaya geldi. Cigliklari hala kulagimda... Yanagi yanagima degdi zamanki yuzunun ifadesini unutamam...Nitekim sezaryen yolu bana herturlu gorunecekmis cunku bebegin yuz gelisi gelmeye calistigini soyledi doktor. Bu da cok sanci cekip yine sezaryen olmakmis. Korktugum basima gelebilirdi normal dogum icin diretseydim. 

Eve geldigimiz zaman lohusa sendromunu hakkini vere vere yasadim. Suan1,5 ay gecti. Fiziksel ve ruhsal olarak kendimi toparladim.

Anneligin muhtesem bir duygu oldugunu ayni zamanda buyuk bir sabir gerektirdigini ogrendim. Hamilelik zamani anneyken prensip edinmeyi dusundugum mevcut kisiligini unutmayan anne olma profilini surduruyorum. Kendi hayatima da cocugumun hayatina da saygi duyuyor, bireyselligimizi onemsiyorum. 

Dogum icin tercih ettigim Maslak Acibadem hastanesinden cok cok memnun kaldigimi belirtmek isterim. Ilgi ve alaka premium seviyede.

Susleme islerinde, kocalarinin eslerine oyalansin diye actigi  organizasyon firmalarindan uzak durmak lazim cunku burunlari kaf daginda is yapiyorlar, hizmet sifir.

Bir sonraki postta catlak ve kilo mevzularini ele alacagim.

Ha bu arada annelerin kiymetleri bilinmeli, haklari odenemez..
 Anne olunca anlarsin diyenler hakli.. Anne olunca anladim..







10 yorum :

  1. Canım benim ya doğum yaptığını şimdi bu yazıyla okudum Allah uzun ömürler nasip etsin

    YanıtlaSil
  2. Allah sağlıklı, sıhhatli,mutluluk ile hep birlikte yaşlanmanızı nasip etsin,minik fındığınızla :)

    YanıtlaSil
  3. Bu blog dunyasi oyle bir sey ki, kiminin evlilik teklifine, kiminin evliliğine, kiminin de hamileliğinr sahitlik yapıp öğreniyorsun, buyuyorsun.. Senin hamilelik surecinde de bekar biri olarak cok sey öğrendim, mutluluğunu paylaştım, yazını okurken de ameliyat odasındaki hislerini anlamaya calıstım.. Kucagına sağlıkla aldığın bebeğinle size bir omur boyu sağlık ve huzur diliyorum. Hosgeldi.. :)

    YanıtlaSil
  4. Çok duygulandım çokkk
    sağlıklaa....

    YanıtlaSil
  5. Yerim sizii harikasiniz masallah ! En kisa zamanda minik orensesi gormek dilegiyle cok opuyorum ikinizi de Nilufer'cigim <3

    YanıtlaSil
  6. minik bir kelebek.. ben de tam 6 ay önce doğum yaptım.. insan hayatında yaşanabilecek en güzel korku bence doğum.. 2. ıkınmadan sonra doğuramayacağım korkusuyla doktoruma beni sezaryene alması için yalvardım ama iyi ki de dinlememiş beni:)) çatlak ve kilo konusunda yazacaklarını heyecanla bekliyorum zira hala 10 kilo fazlam ve az da olsa çatlağım mevcut:(((

    YanıtlaSil
  7. Evden iki kişi çıkıp üç kişi girme düşüncesi ve evden çıkma anını düşündüm bende, gerçekten çok duygusal bir an olmalı. Aynı zamanda da çok heyecanlı. Bende normal doğum istiyorum ama bekleyebilecekmiyim bilemiyorum o yüzden çok iyi anladım senin düşüncelerini. Önemli olan kızını sağlıkla dünyaya getirebilmiş olman ama. Birdeeee ilk fotonuzdaki o minnak kafayı bir öpmek istedim ki sorma. Tabii ki bu konularda hassas olmak gerekiyor ama çok cezbedici olduğuda bir gerçek :)))

    YanıtlaSil
  8. Canım ne zaman Nilüfer yazacak diye bekliyordum, okurken açıkçası ben de karışık duygularla okudum, ne bileyim yaşadığın korku, heyecan vs o kadar samimi yazmışsın ki bana geçti. Miniğinle hep mutlu ol, artık senden anne postlarını da bekliyoruz. Stil ve prensip sahibi anne olacağından şüphem yok:)

    YanıtlaSil
  9. bu ikiliyi sevgiyle takip ediyor olacağım :) herşey gönlünce olsun nil! sağlık,sıhhat ve mutluluk yanınızda olsun hep..sevdikleriniz de tabi (:

    YanıtlaSil
  10. işte burda benim dilimden konuşan bir taze ana görüyorum!:) o kadar tanıdıkki yaşadıklarımız.. mesela Ela'nın da göbek bagı boynuna dolanmıs, normal dogumu bekleseydim cok sıkıntılı bir dogum süreci bizi bekliyor olabilirmis.. Her işte bir hayır vardır diye bosuna dememisler.. Saglıkla aldık ya miniklerimizi kucaklarımıza, gerisi teferruat <3
    19. günün içinde ve hala toparlanma sürecindeyim ben:( Etrafımdaki deneyimli herkes "bunların hepsi gececeki sadece biraz zamana bırak" yada "kırkı cıkınca o kadar rahat edeceksinki" sözleriyle beni rahatlatıyolar ve ben de onlara inanmak istiyorum. merakla ve sabırsızlıkla o meshur kırkın cıkmasını bekliyorum ne olacaksa artık :))))
    Sana minik mis kokulu böceginle sahane bir ömür diliyorum Nilü! Allah sizi uzuuuuuuuun yıllar ayırmasın <3

    YanıtlaSil